Zamierzasz rozpocząć działalność gospodarczą w zakresie prowadzenia sklepu internetowego? Nie wiesz jak zabrać się za zakładanie firmy? Pomożemy Tobie przejść przez każdy etap zakładania własnej działalności.

Własna firma jest tematem bardzo rozległym, ponieważ uregulowany jest szeregiem ustaw. Każdy przedsiębiorca zatem powinien dobrze znać przepisy takich ustaw jak między innymi: Kodeks Cywilny, Kodeks Pracy, Ustawa o Swobodzie Działalności Gospodarczej oraz Ustawa o Prawach Konsumenta.

W razie jakichkolwiek niejasności dotyczących poruszanych kwestii zapraszamy do zadawania pytań w komentarzach.

 

W artykule poruszone są takie kwestie jak:

 

 

Jednoosobowa działalność gospodarcza

Prowadząc jednoosobową działalność gospodarczą,  jako właściciel sam będziesz odpowiadał w sposób  nieograniczony za zobowiązania swojej firmy,  również majątkiem osobistym.  Założenie jednoosobowej działalności gospodarczej  jest zdecydowanie najbardziej przystępne dla  przedsiębiorcy. Przede wszystkim rejestracja jest  darmowa i można jej dokonać nie wychodząc z  domu – wystarczy wypełnić wniosek do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej  za pośrednictwem strony internetowej www.prod.ceidg.gov.pl.  

Jako przedsiębiorca prowadzący jednoosobową  działalność gospodarczą nie potrzebujesz kapitału  zakładowego, możesz prowadzić uproszczoną  księgowość a ponadto masz możliwości korzystania  z ulg i dotacji (większe prawdopodobieństwo  otrzymania dotacji Unijnych lub dofinansowania z  urzędu pracy).  Jednoosobowa działalność gospodarcza nie jest  zbywalna ani nie podlega dziedziczeniu.

 

jak założyć spółkę

Spółka cywilna

Pierwszym krokiem do założenia tej formy działalności jest podpisanie umowy przez co najmniej dwóch wspólników. Strony zobowiązują się do osiągnięcia założonego celu gospodarczego oraz wnoszą do spółki określony wkład.

Jak założyć spółkę cywilną?

Każdy ze wspólników ma obowiązek wypełnić formularz CEIDG w celu zarejestrowania działalności urzędzie miasta (lub gminy). Koszty założenia działalności gospodarczej w tej formie są niskie. Wspólnicy spółki cywilnej za zobowiązania spółki odpowiadają solidarnie i bez ograniczeń- wspólnie ponoszą straty. Każdy ze wspólników wnosi do spółki określony wkład – może być to zarówno wkład finansowy jak i własność oraz inne prawa a także może on polegać na świadczeniu usług. Domniemywa się, że wkłady wniesione przez wspólników mają równą wartość. Każdy ze wspólników ma prawo do równego udziału w zyskach, bez względu na rodzaj i wartość wniesionego wkładu.

W umowie spółki można inaczej ustalić stosunek udziału wspólników w zyskach i stratach. Można nawet zwolnić niektórych wspólników od udziału w stratach ale nie można  wyłączyć wspólnika od udziału w zyskach.

 

Spółki prawa handlowego

Istnieją dwie kategorie spółek prawa handlowego-spółki osobowe i spółki kapitałowe. Zacznijmy od spółek osobowych. Spółka taka może we własnym imieniu nabywać prawa, własności nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywaną. Spółka osobowa prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą. Wspólnicy odpowiadają solidarnie, całym swoim majątkiem. Do spółek osobowych należą: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i komandytowo-akcyjna. Spółki kapitałowe natomiast są to spółki, które mają kapitał zakładowy, osobowość prawną oraz własny majątek. Spółki te mogą we własnym imieniu nabywać prawa, nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywaną. Spółki kapitałowe to: spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka akcyjna.

Przejdźmy do szerszego omówienia kwestii spółek prawa handlowego. Zacznijmy od spółek osobowych. Pierwszą z nich będzie spółka jawna. Firma spółki jawnej powinna zawierać nazwiska lub nazwy jednego, kilku lub wszystkich wspólników oraz oznaczenie “spółka jawna” lub “sp.j.”. Umowę spółki zawiera się w formie pisemnej pod rygorem nieważności. Powinna ona zawierać: firmę i siedzibę spółki, określenie wkładów wnoszonych przez każdego wspólnika i ich wartość, przedmiot działalności spółki oraz czas trwania spółki – jeżeli jest oznaczony. Spółka jawna powstaje z chwilą wpisania jej do rejestru.

Wspólnik spółki jawnej ma prawo do żądania corocznie wypłacenia odsetek w wysokości 5% od swojego udziału kapitałowego, nawet gdy spółka poniosła stratę. Spółka ulega rozwiązaniu gdy nastąpią przyczyny przewidziane w umowie, w drodze jednomyślnej uchwały wszystkich wspólników, gdy zostanie ogłoszona upadłość spółki, gdy nastąpi śmierć wspólnika lub ogłoszenie jego upadłości, poprzez wypowiedzenie umowy spółki przez wspólnika lub wierzyciela wspólnika bądź też poprzez prawomocne orzeczenie sądu. Natomiast gdy któraś z przyczyn wymienionych w umowie nastąpi a spółka pomimo to w dalszej kolejności prowadzi swoją działalność- spółkę uważa się za przedłużoną na czas nieoznaczony.Jeżeli umowę spółki zawarto na czas nieoznaczony to każdy wspólnik może wypowiedzieć umowę na sześć miesięcy przed końcem roku obrotowego. Wypowiedzenie dokonuje się w formie pisemnego oświadczenia, który należy złożyć pozostałym wspólnikom albo wspólnikowi uprawnionemu do reprezentowania spółki.

 

Spółka partnerska

Spółkę partnerską tworzą wspólnicy (partnerzy) w celu wykonywania wolnego zawodu w spółce prowadzącej przedsiębiorstwo pod własną firmą. Partnerami w spółce mogą być osoby fizyczne uprawnione do wykonywania następujących zawodów: adwokata, aptekarza, architekta, inżyniera budownictwa, biegłego rewidenta, brokera ubezpieczeniowego, doradcy podatkowego, maklera papierów wartościowych, doradcy inwestycyjnego, księgowego, lekarza, lekarza dentysty, lekarza weterynarii, notariusza, pielęgniarki, położnej, radcy prawnego,rzecznika patentowego, rzeczoznawcy majątkowego i tłumacza przysięgłego.

Nazwa (firma) spółki partnerskiej powinna zawierać nazwisko co najmniej jednego partnera i oznaczenie “i partner”,  “i partnerzy”, “spółka partnerska” lub “sp.p.” oraz określenie wolnego zawodu, który jest w spółce wykonywany. Umowa spółki partnerskiej powinna zawierać określenie wolnego zawodu wykonywanego przez partnerów w ramach spółki, przedmiot działalności spółki, nazwiska i imiona partnerów, którzy są uprawnieni do reprezentowania spółki (nie dotyczy to przypadku, gdy umowa spółki nie przewiduje ograniczeń prawa reprezentacji przez partnerów), nazwiska i imiona prokurentów lub osób powołanych w skład zarządu, nazwiska i imiona partnerów, którzy ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność za zobowiązania spółki, w przypadku przewidzianym w ustawie. Spółka partnerska powstaje z chwilą wpisu do rejestru (do zgłoszenia należy dołączyć także dokumenty potwierdzające uprawnienia każdego z partnerów do wykonywania wolnego zawodu).

Partner nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania spółki, które powstały z przyczyn leżących po stronie pozostałych partnerów ani za zobowiązania będące następstwem działań lub zaniechań osób zatrudnionych na umowę o pracę, podległych kierownictwu innego partnera. Umowa spółki może jednak zakładać, że partner albo partnerzy godzą się na ponoszenie odpowiedzialności tak jak wspólnik spółki jawnej. Zamknięcie działalności gospodarczej następuje gdy pojawiły się przyczyny przewidziane w umowie spółki, poprzez jednomyślną uchwałę wszystkich partnerów, ogłoszenie upadłości spółki, utratę przez wszystkich partnerów prawa do wykonywania wolnego zawodu, prawomocne orzeczenie sądu. W przypadku gdy w spółce pozostał tylko jeden partner albo tylko jeden partner posiada prawo do wykonywania wolnego zawodu związanego z przedmiotem działalności spółki- spółka ulega rozwiązaniu (najpóźniej z upływem roku od dnia zaistnienia zdarzenia).

Partner który utracił prawo do wykonywania wolnego zawodu powinien złożyć pisemne oświadczenie skierowane do zarządu albo partnera uprawnionego do reprezentowania spółki o wystąpieniu ze spółki partnerskiej najpóźniej z końcem roku obrotowego, w którym utracił prawo wykonywania wolnego zawodu. Spadkobierca nie wstępuje do spółki, chyba że umowa stanowi inaczej (z uwzględnieniem posiadania prawa do wykonywania wolnego zawodu).

 

Spółka komandytowa

Spółką komandytową jest spółka, która ma na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki odpowiada co najmniej jeden wspólnik bez ograniczenia (komplementariusz) a odpowiedzialność
co najmniej jednego wspólnika jest ograniczona (komandytariusza). Firma spółki komandytowej zawiera nazwisko jednego lub kilku komplementariuszy oraz oznaczenie “spółka komandytowa” lub “sp.k.” Umowa spółki komandytowej powinna zawierać firmę i siedzibę spółki, przedmiot działalności spółki, czas trwania spółki, jeżeli jest oznaczony, oznaczenie wkładów wnoszonych przez każdego wspólnika i ich wartość, oznaczony kwotowo zakres odpowiedzialności każdego komandytariusza wobec wierzycieli (sumę komandytową).

Umowa spółki komandytowej powinna zostać zawarta w formie aktu notarialnego, może ona zostać zawarta przy wykorzystaniu wzorca umowy. Spółka komandytowa powstaje z chwilą wpisy do rejestru.

 

Spółka komandytowo-akcyjna

Spółka komandytowo-akcyjna jest ostatnią spółką osobową, którą przewiduje Kodeks Spółek Handlowych. Jest to spółka, która ma na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki
odpowiada co najmniej jeden wspólnik bez ograniczenia (komplementariusz) a co najmniej jeden wspólnik jest akcjonariuszem (nie odpowiada on za zobowiązania spółki). Firma spółki komandytowo- akcyjnej powinna zawierać nazwiska jednego lub kilku komplementariuszy oraz oznaczenie “spółka komandytowo- akcyjna” lub “ S.K.A.”.

Założyciele spółki podpisują statut, który powinien zawierać firmę i siedzibę spółki, przedmiot działalności spółki, czas trwania spółki, jeżeli jest oznaczony, oznaczenie wkładów wnoszonych przez każdego komplementariusza oraz ich wartość, wysokość kapitału zakładowego, sposób jego zebrania, wartość nominalną akcji i ich liczbę ze wskazaniem, czy akcje są imienne, czy na okaziciela,liczbę akcji poszczególnych rodzajów i związane z nimi uprawnienia, jeżeli mają być wprowadzone akcje różnych rodzajów, nazwiska i imiona albo firmy (nazwy) komplementariuszy oraz ich siedziby, adresy albo adresy do doręczeń, organizację walnego zgromadzenia i rady nadzorczej, jeżeli ustawa lub statut przewiduje ustanowienie rady nadzorczej. Statut ten powinien zostać sporządzony w formie aktu notarialnego. Spółka powstaje z chwilą wpisu do rejestru.

W spółce komandytowo-akcyjnej można ustanowić radę nadzorczą (jeżeli liczba akcjonariuszy przekracza 25 osób to jest to obowiązek). Rozwiązanie spółki następuje przez przyczyny przewidziane w statucie, uchwała walnego zgromadzenia o rozwiązaniu spółki, ogłoszenie upadłości spółki, śmierć, ogłoszenie upadłości lub wystąpienie jedynego komplementariusza,chyba że statut stanowi inaczej, inne przyczyny przewidzianej prawem. Wypowiedzenie umowy spółki przez komplementariusza ( i jego wystąpienie ze spółki) jest możliwe jeżeli statut tak stanowi.

 

Spółki kapitałowe

Pierwszą spółką kapitałową, którą będziemy omawiać jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Jest to spółka, która posiada osobowość prawną. Umowa spółki powinna zostać sporządzona w formie aktu notarialnego. Do jej zawarcia niezbędne jest wniesienie kapitału zakładowego w wysokości co najmniej 5000 zł. Firma spółki powinna zawierać oznaczenia “spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” lub “sp. z.o.o.”. Za swoje zobowiązania spółka odpowiada całym swoim majątkiem (wspólnicy nie odpowiadają). Za zobowiązania spółki mogą jednak odpowiadać członkowie zarządu – jeżeli egzekucja z majątku spółki okaże się być bezskuteczna. Rozwiązanie spółki następuje przez przyczyny przewidziane w umowie spółki; uchwała wspólników o rozwiązaniu spółki albo o przeniesieniu siedziby spółki za granicę, stwierdzona protokołem sporządzonym przez notariusza; w przypadku spółki, której umowa została zawarta przy wykorzystaniu wzorca umowy, również uchwała wspólników o rozwiązaniu spółki opatrzona przez wszystkich wspólników kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP; ogłoszenie upadłości spółki; inne przyczyny przewidziane prawem oraz poprzez wyrok sądu.

 

własna firma co powinniśmy wiedzieć

Zakładanie firmy krok po kroku

Przejdę do omówienia czysto technicznych aspektów. Pierwszym krokiem do rozpoczęcia działalności gospodarczej jest wypełnienie formularza CEIDG. Razem z wpisem do Ewidencji, wysyłasz wniosek o nadanie REGON, NIP, wybierasz formę opodatkowania i wysyłasz zgłoszenie do ZUS. Ponadto w sytuacji gdy działalność gospodarcza będzie jedynym źródłem dochodu (albo gdy zarobki z umowy o pracę są niższe niż najniższa krajowa) wypełniamy druk ZUA- w przeciwnym razie- druk ZZA. Druki te należy dostarczyć do ZUSu w terminie nieprzekraczającym 7 dni od rozpoczęcia działalności gospodarczej.

Zus to: ubezpieczenie emerytalno-rentowe, które jest obowiązkowe, ubezpieczenie chorobowe, które dla przedsiębiorcy jest dobrowolne – daje prawo do zasiłku w razie choroby, ubezpieczenie zdrowotne – obowiązkowe, dające prawo do korzystania z bezpłatnej opieki zdrowotnej,

Fundusz Pracy – stanowiący budżet dla Urzędu Pracy na zasiłki, szkolenia, itp.,

Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych – opłacany jedynie za pracowników, przedsiębiorca nie płaci go za siebie.

W tym miejscu warto wspomnieć o temacie, który z pewnością zainteresuje niejednego przedsiębiorcę. Tzw. Mały ZUS – jest to uprawnienie do płacenia preferencyjnych składek. Z uprawnienia takiego mogą skorzystać osoby, które
– rozpoczęły wykonywanie działalności gospodarczej nie wcześniej niż 25 sierpnia 2005 r.,
– nie prowadzą lub w okresie ostatnich 60 miesięcy kalendarzowych przed dniem rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej nie prowadziły pozarolniczej działalności,
– nie wykonują działalności gospodarczej na rzecz byłego pracodawcy, na rzecz którego przed dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej w bieżącym lub poprzednim roku kalendarzowym wykonywały w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy czynności wchodzące w zakres wykonywanej działalności gospodarczej.

Nowy przedsiębiorca może korzystać z ulgi maksymalnie dwa lata od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej.

Następnym krokiem jest wybór formy opodatkowania. Do wyboru są cztery warianty: zasady ogólne, podatek liniowy, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i karta podatkowa. Wybierając formę opodatkowania należy dobrze przemyśleć swoją decyzję, ponieważ późniejsza zmiana w trakcie roku podatkowego nie jest możliwa. Podstawą obliczania stawki podatkowej, w przypadku zasad ogólnych albo podatku liniowego, jest dochód- czyli różnica między przychodem a kosztem jego uzyskania. W przypadku ryczałtu koszty uzyskania przychodu nie będą miały znaczenia, natomiast karta podatkowa ustalana w drodze decyzji organu (oznacza to, że żaden ze wspomnianych wcześniej wskaźników nie jest brany pod uwagę).

Omówimy krótko każdą z form opodatkowania. Pierwszą z nich jest opodatkowanie na zasadach ogólnych. Tak jak wcześniej zostało wskazane- w tym przypadku istotny jest dochód. Przychody i koszty należy wykazywać w ewidencji. Obowiązuje podatkowa księga przychodów i rozchodów lub księgi rachunkowe, prowadzone zgodnie z przepisami o rachunkowości. Należy jednak pamiętać, że jeżeli przychody w ciągu roku przekroczą 1 200 000 Euro, należy przejść na prowadzenie ksiąg rachunkowych. Płatność zaliczek odbywa się w systemie miesięcznym lub kwartalnym- jeżeli przychody nie przekroczą wskazanej kwoty a ich wysokość zależy od kwoty dochodu. Obowiązek zapłaty zaliczki powstaje dopiero po przekroczeniu kwoty wolnej od podatku. W przypadku podatku liniowego obowiązuje jednolita stawka 19 % niezależnie od wielkości osiągniętego dochodu.

Następną formą opodatkowania jest ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Jest on zależny od przychodu a nie jak to miało miejsce w poprzednich wypadkach- dochodu. Nie ma więc możliwości zmniejszenia kwoty przychodu o koszty jego uzyskania. Wysokość stawek w systemie ryczałtowym uzależniona jest również od rodzaju prowadzonej działalności. Ostatnią formą opodatkowania jest karta podatkowa, która możliwa jest w przypadku prowadzenia ściśle określonych działalności gospodarczych. Wysokość składek określana jest w tym przypadku w drodze decyzji administracyjnej. Informacje ZUS znajdziesz na stronie internetowej www.zus.pl.

 

Podatek VAT

Kolejnym krokiem, który niezbędny jest w przypadku otwierania własnej firmy jest decyzja w sprawie rozliczania podatku VAT. Przedsiębiorca jest zwolniony z obowiązku rozliczania VATu jeżeli jego przychód nie przekroczył kwoty 150 000 zł rocznie. Należy w tym miejscu wskazać, że faktyczne koszty podatku VAT ponosi konsument- każda firma do ceny swoich produktów dolicza wspomniany podatek co sprawia, że nie ponosi dodatkowych kosztów. Ponadto będąc “Vatowcem” przedsiębiorca może odliczać Vat co oznacza, że za Produkt zapłaci mniej niż gdyby nim nie był. Przedsiębiorca, który zdecydował się na rozliczanie podatku VAT ma obowiązek zgłoszenia rejestracyjnego, składania deklaracji (raz w miesiącu albo raz na kwartał), prowadzenia rejestru i wydawania faktur Vat.

 

Kasa fiskalna

Prowadzenie przedsiębiorstwa łączy się również z koniecznością założenia kasy fiskalnej. Przed rozpoczęciem korzystania należy ją jednak zgłosić do naczelnika urzędu skarbowego, dokonać fiskalizacji przy obecności właściwego serwisanta i ponownie zgłosić się do urzędu skarbowego po numer ewidencyjny urządzenia. Z obowiązku posiadania kasy fiskalnej są zwolnione. W 2017 roku w dużej mierze utrzymano obowiązujące przepisy- limit po przekroczeniu którego powstaje obowiązek posiadania kasy fiskalnej to w dalszym ciągu 20 000 zł.

Na początku drogi przedsiębiorcy liczą się wszystkie koszty. Dobrą alternatywą więc jest skorzystanie z usług rachunkowych i księgowych za pośrednictwem serwisu internetowego wfirma.pl. Rejestrując się na stronie będziesz mógł także korzystać z programu do faktur online, systemu obsługującego magazyn, zarządzać kadrami i płacą, czy dokonywać rozliczeń transakcji i eksportowania danych. Wfirma jest na pewno dużym ułatwieniem w prowadzeniu firmy. Warto skorzystać z możliwości jakie oferuje serwis.

 

Pieczątka firmowa

Prawo nie narzuca na przedsiębiorcę obowiązku posiadania pieczątki firmowej. Jednakże należy pamiętać, że bardzo często instytucje finansowe wymagają podbicia dokumentów pieczątką, dlatego warto się na nią jednak zdecydować. Przedsiębiorca sam decyduje jakie dane chce umieścić na pieczęci. Jedyny wymóg, który narzuca ustawa to wymóg podania numeru REGON.

Ochrona danych osobowych

Każdy podmiot, który decyduje o celach i środkach przetwarzania danych, obowiązany jest do zgłoszenia zbioru do rejestracji Generalnemu Inspektorowi Ochrony Danych Osobowych (GIODO). Administrator danych osobowych musi zgłosić zbiory zarówno wtedy jak sam przetwarza dane jak i również gdy zleca ich przetwarzanie innemu podmiotowi. Ważne, żeby rejestracji dokonać jeszcze przed rozpoczęciem przetwarzania danych. Zgłoszenie zbiorów bazy danych powinno zawierać:

  • wniosek o wpisanie zbioru do rejestru zbiorów danych osobowych,
  • oznaczenie administratora danych i adres jego siedziby lub miejsca zamieszkania, w tym numer identyfikacyjny rejestru podmiotów gospodarki narodowej, jeżeli został mu nadany, oraz podstawę prawną upoważniającą do prowadzenia zbioru, a w przypadku powierzenia przetwarzania danych podmiotowi, o którym mowa w art. 31, lub wyznaczenia podmiotu, o którym mowa w art. 31a, oznaczenie tego podmiotu i adres jego siedziby lub miejsca zamieszkania,
  • cel przetwarzania danych,
  • opis kategorii osób, których dane dotyczą, oraz zakres przetwarzanych danych,
  • sposób zbierania oraz udostępniania danych,
  • informację o odbiorcach lub kategoriach odbiorców, którym dane mogą być przekazywane,
  • opis środków technicznych i organizacyjnych zastosowanych w celach określonych w art. 36-39,
  • informację o sposobie wypełnienia warunków technicznych i organizacyjnych, określonych w przepisach, o których mowa w art. 39a,
  • informację dotyczącą ewentualnego przekazywania danych do państwa trzeciego.

Administrator danych może powołać administratora bezpieczeństwa informacji (ABI). ABI dba o należyte zabezpieczenie danych oraz o przestrzeganie przepisów.

Przy okazji tematu zakładania firmy nie sposób nie wspomnieć o uokiku, prawach konsumenta, potencjalnych praktykach i zapisach niedozwolonych. Przy tworzeniu wzorców umów należy pamiętać o zgodności z prawem oraz o tym, że zapisy w nich zawarte nie mogą naruszać zbiorowych praw konsumentów. Warto dodatkowo przeglądać klauzule, które już zostały uznane za niedozwolone- rejestr dostępny tutaj: http://decyzje.uokik.gov.pl/nd_wz_um.nsf . Pod tym adresem natomiast dostępne są decyzje Prezesa UOKiKu- http://decyzje.uokik.gov.pl/bp/dec_prez.nsf .

Tworząc wzorce umów należy wziąć więc pod uwagę wspomniane decyzje, kodeks cywilny oraz oczywiście ustawę o prawach konsumenta.

Pracownicy

Jeżeli zamierzasz w swoim przedsiębiorstwie zatrudniać pracowników to w pierwszej kolejności musisz zastanowić się na jaki etat potrzebna będzie Ci pomoc. Kodeks pracy przewiduje następujące możliwości zatrudnienia:

  1. Umowę o pracę na czas określony
  2. Umowę o pracę na czas nieokreślony
  3. Umowę o pracę na czas próbny

Należy jednak pamiętać, że umowa o pracę na czas próbny nie może zostać zawarta na dłużej niż 3 miesiące a ponowne jej zawarcie pomiędzy tymi samymi stronami jest możliwe jedynie na innym stanowisku bądź po upływie 3 lat po wygaśnięciu lub rozwiązaniu umowy gdy pracownik ma zostać zatrudniony na to samo stanowisko (taka umowa może zostać zawarta jedynie raz).

W przypadku zawarcia umowy na czas określony, łączna ich liczba (pomiędzy tymi samymi stronami) nie może przekroczyć trzech albo łączny czas jej trwania nie może przekroczyć 33 miesięcy. Po przekroczeniu wskazanych wymogów uważa się, że pracownik wykonuje pracę na podstawie umowy na czas nieokreślony.

Rozwiązanie umowy o pracę

Umowa o pracę może zostać rozwiązana poprzez oświadczenie woli jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia bądź bez zachowania tego okresu, za porozumieniem stron lub z upływem czasu na który została zawarta. Okres wypowiedzenia umowy o pracę obejmuje tydzień, miesiąc albo ich wielokrotność (w przypadku umowy o pracę na czas próbny te okresy oczywiście są krótsze)- w zależności od tego na jaki okres obejmuje zatrudnienie. Wszystkie regulacje znajdziesz w Kodeksie Pracy.

Wypowiedzenie umowy o pracę – wzór

W przypadku gdy zdecydujesz się rozwiązać umowę z pracownikiem, powinieneś pamiętać o kilku istotnych elementach:

  1. Miejscowość, data, dane zarówno pracownika jak i Twoje- pracodawcy
  2. Oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę (tutaj należy również wskazać kiedy została ona zawarta)
  3. Oświadczenie o zachowaniu okresu wypowiedzenia (tutaj wskazujemy również jego termin)
  4. Przyczyna rozwiązania umowy (w przypadku gdy jest to umowa na czas nieokreślony lub gdy umowa zostaje rozwiązana bez zachowania okresu wypowiedzenia)
  5. Pouczenie o prawie odwołania się do sądu pracy
  6. Podpis

Umowa o pracę, a działalność gospodarcza

Prowadząc działalność gospodarczą możesz równocześnie pracować na umowę o pracę. W takim przypadku należy pamiętać o rozdzieleniu pracy wykonywanej w ramach działalności gospodarczej oraz wykonywanej na podstawie umowy o pracę.

Umowa zlecenie

Istotą umowy zlecenia jest zobowiązanie się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Pamiętaj, że umowa zlecenia jest umową cywilnoprawną, która w żaden sposób nie może zastąpić umowy wynikającej ze stosunku pracy.

Umowa zlecenia – wzór

Poniżej zamieszczamy elementy, które warto zawrzeć w umowę zlecenia:

  1. Miejscowość, data, dane stron
  2. Rodzaj zlecenia
  3. Okres obowiązywania umowy

Struktura organizacyjna

Decydując się na zatrudnianie pracowników ważnym elementem, który należy przemyśleć to struktura organizacyjna w firmie. W jej skład najczęściej wchodzi regulamin i schemat organizacyjny oraz opis stanowisk pracy. Dzięki temu uporządkujesz i zorganizujesz pracę w przedsiębiorstwie.

Odpowiedzialność kontraktowa

Dłużnik jest obowiązany do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba, że są one następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności. Ciężar dowodu- zarówno w przypadku udowodnienia istnienia zobowiązania, jak i wynikłej szkody, spoczywa na wierzycielu. Dłużnik natomiast może udowodnić, że nie wynikała ona z przyczyn przez niego zawinionych. Regulacji dotyczących odpowiedzialności kontraktowej należy szukać w art. 471 Kodeksu Cywilnego.

Szkolenie BHP

Pracodawca jest obowiązany dbać o bezpieczeństwo i higienę pracy. W szczególności ma on:

1)  organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy;
2)  zapewniać przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, wydawać polecenia usunięcia uchybień w tym zakresie oraz kontrolować wykonanie tych poleceń;
3)  reagować na potrzeby w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy oraz dostosowywać środki podejmowane w celu doskonalenia istniejącego poziomu ochrony zdrowia i życia pracowników, biorąc pod uwagę zmieniające się warunki wykonywania pracy;
4)  zapewnić rozwój spójnej polityki zapobiegającej wypadkom przy pracy i chorobom zawodowym uwzględniającej zagadnienia techniczne, organizację pracy, warunki pracy, stosunki społeczne oraz wpływ czynników środowiska pracy;
5)  uwzględniać ochronę zdrowia młodocianych, pracownic w ciąży lub karmiących dziecko piersią oraz pracowników niepełnosprawnych w ramach podejmowanych działań profilaktycznych;
6)  zapewniać wykonanie nakazów, wystąpień, decyzji i zarządzeń wydawanych przez organy nadzoru nad warunkami pracy;
7)  zapewniać wykonanie zaleceń społecznego inspektora pracy.

Szkolenie BHP dla pracodawcy jest również obowiązkiem narzuconym mu przez Kodeks Pracy. Szkolenie takie powinno być okresowo powtarzane.

Etyka w biznesie

Prowadząc własną firmę należy również pamiętać o etyce w biznesie, która jest jednym z kluczowych elementów działalności. Etyka to zarówno odpowiedzialność, wiarygodność, rzetelność jak i poszanowanie pracowników.

Zawieszenie działalności gospodarczej

Zawiesić działalność gospodarczą może jedynie przedsiębiorca, którego nie obowiązuje stosunek pracy z żadnym pracownikiem przez okres co najmniej 6 miesięcy. Zawieszenie działalności pozwala na zawieszenie obowiązków (w tym również płatności), przy jednoczesnym fizycznym istnieniu przedsiębiorstwa.

Przedsiębiorca w trakcie zawieszenia:

  • ma prawo wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów;
  • ma prawo przyjmować należności lub obowiązek regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
  • ma prawo zbywać własne środki trwałe i wyposażenie;
  • ma prawo lub obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej;
  • wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;
  • ma prawo osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej;
  • może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą;
  • nie musi zamykać ksiąg handlowych i podatkowych oraz likwidować innych atrybutów związanych z działalnością gospodarczą (np. prowadzenie konta firmowego).

 

Podsumowanie

Założenie działalności gospodarczej wymaga analizy. Należy zastanowić się jak firma, którą zamierzamy prowadzić. Istotna jest struktura organizacyjna, model, rodzaj prowadzonej działalności i fakt czy będziemy zatrudniać pracowników.

 

Jak założyć własną firmę? Kompendium wiedzy prawnej
6 votes, 5.00 avg. rating (99% score)